Centrum Szczawnicy – Palenica (722 m) – Szafranówka (742 m) – schronisko PTTK „Orlica” (520 m). Szlak żółty, potem niebieski – 1.40 godz.

Schronisko PTTK „Orlica” na wysokości 520 m nad poziomem morza kończy opisaną trasę i od razu przyciąga uwagę swoim bogatym backgroundem. Obiekt wzniesiono w 1932 roku jako prywatny pensjonat. W okresie drugiej wojny światowej działał w nim przez pewien czas zakonspirowany szpital partyzancki. Od 1951 roku trafił w dzierżawę Pienińskiego Oddziału PTTK ze Szczawnicy, a w 1970 roku stowarzyszenie wykupiło budynek i przeprowadziło generalny remont. Następne modernizacje wykonano w latach 1982–1986 oraz w 2001 roku. Dziś jest to trzypiętrowy gmach z tarasami widokowymi i balkonami. Jego dach ma zróżnicowaną konstrukcję, a cała bryła nawiązuje do pierwotnego wyglądu z lat 30. XX wieku. W środku przygotowano 43 miejsca noclegowe rozlokowane w 13 pokojach rodzinnych. Z okien roztacza się widok na przełom Dunajca oraz grupę Pieninek z Sokolicą i Czertezikiem. Bezpośrednio przy budynku działa Pieniński Ośrodek Historii Turystyki Górskiej PTTK, który pełni funkcję muzeum.

Zejście do schroniska odbywa się wyłącznie niebieskim szlakiem. Po przejściu około 100 metrów od granicy polsko-słowackiej ścieżka odchodzi od linii państwowej. Najpierw prowadzi łagodnym spadkiem przez zarastające łąki. Potem wchodzi w las, gdzie nachylenie stoku wyraźnie rośnie. Na tym fragmencie ułożono schody z poprzecznych belek, co ułatwia pokonywanie stromizny. Niżej teren robi się łagodniejszy i po kilkunastu minutach wychodzi się prosto do budynku „Orlicy”. Przed tym odcinkiem wędrowcy mijają przełęcz pod Szafranówką położoną na 608 m. W tym miejscu odchodzi żółty szlak prowadzący do słowackiej Leśnicy – drogowskaz wyraźnie to wskazuje. Od szczytu Szafranówki zejście na przełęcz zajmuje około 15 minut. Na grzbiecie między Szafranówką a przełęczą ścieżka biegnie wygodnie. Z mijanych polan widać jednocześnie Pieniny słowackie z Płaśnią (889 m) po jednej stronie i Holicą (824 m) po drugiej, a także polskie partie Pienin z Trzema Koronami. W zasięgu wzroku znajdują się również Gorce, Beskid Wyspowy i Beskid Sądecki. Te rozległe perspektywy towarzyszą przez dłuższy fragment grzbietu.

Sam szczyt Szafranówki wznosi się na 742 m i jest porośnięty lasem z licznymi skałkami. Na kulminację wchodzi się ostrożnie, bo podejście prowadzi po skalistym terenie. Warto wcześniej zatrzymać się na wypłaszczeniu położonym nieco poniżej wierzchołka. Z tego punktu rozciąga się widok na trzy główne kierunki – zachodni, północny i wschodni. Od strony lewej widoczne są Trzy Korony (982 m) i Sokolica (747 m). Dalej rysują się Gorce z najwyższym Lubaniem (1211 m) oraz szeroka dolina Dunajca. W głębi doliny majaczy Beskid Wyspowy z charakterystycznym stożkiem Mogielicy (1171 m). Za Palenicą zaczyna się Pasmo Radziejowej w Beskidzie Sądeckim, zwieńczone Radziejową (1262 m). Po prawej ręce wznosi się Jarmuta (794 m) z masztem telewizyjnym, a dalej ciągnie się grzbiet Małych Pienin z regularnym stożkiem Wysokiej (1050 m). Zejście z wypłaszczenia prowadzi prosto do granicy państwa. Tam trafia się na niebieski szlak graniczny. Skręcając w prawo zgodnie ze znakami żółtymi i niebieskimi, szybko zdobywa się zalesiony wierzchołek Szafranówki. Ten fragment od Palenicy zabiera zwykle 20 minut.

Wędrówkę zaczyna się przy dolnej stacji kolei krzesełkowej na Palenicę, gdzie znajduje się parking. Szlak oznakowany na żółto prowadzi najpierw przez kładkę nad Grajcarkiem. Zaraz za mostkiem skręca się w lewo w ulicę Zawodzie. Po pokonaniu 100 metrów odbija się w prawo na szeroką, kamienistą drogę leśną. Dalej droga pnie się zakosami pod górę. W wyższych partiach przechodzi w węższą ścieżkę, która przebiega bezpośrednio pod linami kolei krzesełkowej. Przy górnej stacji wychodzi się na szczyt Palenicy (722 m). Ten pierwszy etap zajmuje zazwyczaj 45 minut. Z Palenicy kieruje się już prosto na widoczny szczyt Szafranówki. Między oboma wzniesieniami leży trawiasta przełęcz Maćkówka na około 690 m. Schodząc na nią, mija się drewniany budynek baru „Groń” oraz zjeżdżalnię grawitacyjną usytuowaną po prawej stronie. Zarówno dorośli, jak i dzieci zwracają uwagę na te obiekty, bo dają możliwość krótkiego odpoczynku przed dalszym podejściem na widokowe wypłaszczenie pod Szafranówką.

Cała trasa z centrum Szczawnicy przez Palenicę i Szafranówkę do schroniska „Orlica” ma charakter umiarkowany i mieści się w ramach 1 godziny 40 minut marszu przy normalnym tempie. Żółte znaki dominują na początkowym i środkowym fragmencie, a od granicy państwo przejmuje już tylko niebieskie oznakowanie. Szlak łączy ze sobą kilka różnych krajobrazów – od leśnych podchodzeń i skalistych kulminacji po otwarte polany i historyczne miejsca związane z turystyką górską. Dzięki temu można w jednym dniu zobaczyć zarówno bliskie perspektywy na Dunajec i najbliższe szczyty Pienin, jak i dalsze pasma Beskidów. Muzeum przy schronisku pozwala z kolei poznać kontekst rozwoju turystyki w tym regionie, co nadaje zakończeniu wyprawy dodatkowy wymiar poza samymi widokami i wysiłkiem fizycznym.