Szalayowie: jak z górskiej wsi powstał kurort
Szczawnica była kiedyś górską wsią. O tym, że dziś jest uzdrowiskiem, zdecydowało kilka osób i kilka dat. Zestawiamy je w jednym miejscu.
Aktualizacja: · Opracowanie: redakcja zasmakujszczawnicy.pl
1828: Józefina i Stefan Szalayowie
Dobra szczawnickie kupiła od władz austriackich Józefina Szalay. Razem z mężem Stefanem nadała nazwy pierwszym źródłom i zaczęła butelkować oraz sprzedawać wodę.
1839: Józef Szalay buduje kurort
Syn Stefana przejął Szczawnicę i zrobił z niej uzdrowisko. Rozbudował Park Górny, postawił pensjonaty, łazienki, restaurację i kaplicę zdrojową, a w 1857 roku wydał pierwszy przewodnik po Szczawnicy.
Około 1860 roku w sezonie przyjeżdżało tu około 1200 gości.
1876: uzdrowisko dla Akademii Umiejętności
Józef Szalay zmarł w Szczawnicy. Zgodnie z jego testamentem zakłady zdrojowe przeszły na własność Akademii Umiejętności w Krakowie, która kontynuowała też rozpoczętą przez niego budowę Drogi Pienińskiej.
1909: czasy Adama Stadnickiego
Uzdrowisko kupił hrabia Adam Stadnicki. Wyremontował domy zdrojowe, powiększył Park Górny i zbudował Inhalatorium (1934-1936) oraz sanatorium Modrzewie.
Po wojnie: państwo i prawa miejskie
18 marca 1948 roku uzdrowisko przejęło państwo, a od lat 60. do 80. XX wieku powstały duże sanatoria i domy wczasowe. 22 lipca 1962 roku Szczawnica została miastem.