Lubań i wieża widokowa

Lubań to najwyższy szczyt Pasma Lubania w południowo-wschodniej części Gorców - duży, zalesiony masyw pocięty dolinami potoków. Ma dwa wierzchołki. Wschodni, Średni Groń, jest zarośnięty lasem i pozbawiony widoków. Zachodni słynie z rozległych panoram, a najefektowniejsze bywają wczesnym rankiem.

Wieża i polana

Między wierzchołkami rozciąga się polana Wierch Lubania, węzeł szlaków i dobry punkt widokowy. Ponieważ sam szczyt porasta las, postawiono na nim drewnianą wieżę widokową, z której widać Tatry, Pieniny z Trzema Koronami i Beskidy, a w dole Jezioro Czorsztyńskie.

Różne źródła podają różną wysokość Lubania. Mapy mówią o 1211 metrach, tablica na szczycie o 1225 - rozbieżność wynika z tego, który wierzchołek uznać za wyższy.

Historia

Już od 1860 roku kuracjusze ze Szczawnicy jeździli chłopskimi furkami pod szczyt Lubania, a w 1912 roku wyznakowano pierwszy szlak z Krościenka. Przed wojną Tatrzańskie Towarzystwo Narciarzy zbudowało tu schronisko na około sto miejsc. W czasie wojny służyło partyzantom i w 1944 roku zostało spalone przez Niemców. Kolejne, zbudowane w latach 70., spłonęło w 1978 roku. Do dziś zachowały się kamienne fundamenty.

Na południowym stoku leży rezerwat Modrzewie, a poniżej polany wychodnie piaskowców z ambonką skalną zwaną Samorodami.

Dobrze wiedzieć

• Na szczycie nie ma schroniska z noclegami - zabierz jedzenie i wodę.
• Wejście z Krościenka zajmuje około 3-3,5 godziny w jedną stronę.
• To dobra alternatywa na dzień, gdy Pieniny są zatłoczone.
• Zimą trasa jest wymagająca, ale bardzo malownicza.